ปรมาจารย์มวยตระกูลนี้คือ
บูอูเซียงมีอีกชื่อคือ ห่อเช็ง (1812-1880) เป็นชาวมณฑล ห่อปัก (เหอเป่ย) ต้นตระกูลลงมาถึงบิดาเป็นผู้ที่องอาจกล้าหาญ
บูอูเซียง มีพี่ชายชื่อบูเถ่งเช็ง น้องชายชื่อ บูยือเช็ง ทั้ง 3 คนรักวิทยายุทธ์
เป็นตระกูลบู๊โดยแท้ สมัยที่ เอี่ยโหล่วซี้ยง อยู่ที่ร้านขายยาไท่ฮั่วตึ๊งและสอนมวยไท่เก๊กที่นี้
3 พี่น้องได้มาขอเรียนมวยไท่เก๊กจากเอี่ยโหล่วเซี้ยง ซึ่งยังเป็นสมัยที่สอนมวยไท่เก๊กตระกูลตั๊งแบบเก่าอยู่
เรียนได้มาบางส่วน บูอูเซียงต้องการเรียนรู้หลักวิชาที่ลึกล้ำของมวยตระกูลตั๊งจึงคิดเสาะหาอาจารย์ตั่งเฉี่ยงเฮง
ปีค.ศ. 1852 บูอูเซียงได้ไปเดินทางไปหาที่พชายที่อำเภอบู๋เอี๊ยวมณฑล ห่อน้ำ (เหอหนาน)
(ซึ่งพี่ชายเป็นนายอำเภอของอำเภอนี้) เพราะสะดวกที่จะเดินทางไปยังหมู่บ้านตระกูลตั๊ง
เพื่อหาอาจารย์ของเอี่ยโหล่วเซี๊ยง ระหว่างที่เดินทางผ่านเมืองเตี่ยเปาติ่ง ได้รู้ข่าวว่าตั่งเฉี่ยงเฮงป่วยเป็นโรคชรา
จึงเปลี่ยนความตั้งใจไปศึกษากับตั่งแชเพี้ย ในตอนนนั้นจึงรู้ว่ามวยที่ตั่งเฉี่ยงเฮงถ่ายทอดนั้นเป็นไท่เก๊กตระกูลตั๊งแบบเก่า
ส่วนมวยไท่เก๊กตระกูลตั๊งที่ตั่งแชเพี้ยถ่ายทอดนั้นเป็นมวยแบบใหม่ บูอูเซียงได้อยู่ฝึกฝนกับตั่งแชเพี้ยอยู่หลายเดือนได้รับการถ่ายทอดเคล็ดที่ลึกล้ำ บูอูเซียงได้กล่าวกับพี่ชายว่า “บัดนี้หลักของมวยตระกูลตั๊งก็ได้รู้อย่างลึกแล้ว อยู่ที่พวกเราต้องมานะฝึกฝนอย่างหนักแล้ว”
บูเถ่งเช็งได้คัมภีร์ของเห่งจงงัก (หวังจงเยว่) จากร้านขายเกลือในอำเภอบู่เอี๊ยวมา บูอูเซียง เมื่อได้เห็นจึงนำมาศึกษาได้รับความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นภายหลังได้แต่งบทกลอนและบทความเกี่ยวกับเคล็ดวิชาไท่เก๊กขึ้นหลายบท ด้วยกัน
ท่ามวยของตระกูลบู้เล็กและรัดกุม แตกต่างจากมวยตระกูลตั๊งทั้งแบบเก่าและแบบใหม่ อีกทั้งยังแตกต่างจากมวยตระกูลเอี๊ยทั้งแบบท่าใหญ่ แบะท่าเล็กอีกด้วย กลายเป็นมวยอีกตระกูลหนึ่ง บูอูเซียงนั้นเป็นผู้มีความรู้ทางโคลงกลอน พี่และน้องมักจะเดินทางเป็นประจำ ส่วนตัวเองนั้นอยู่บ้านเกิด เป็นครูสอนหนังสือ และใช้เวลาว่างในการค้นคว้ามวยไท่เก๊กจวบจนสิ้นอายุขัย ศิษย์ของบูอูเซียงที่ฝีมือดีที่สุดเป็นหลานน้าชื่อลีเอี่ยอื๊อ
ลีเอี่ยอื๊อ (1832-1892)
เป็นชาวหม่อ (ชนชาติหนึ่งในจีนที่ไม่ใช่ชาวฮั่น) ที่อยู่ในมณฑลห่อปัก (เหอเป่ย)
เมื่ออายุได้ 22 ปี (ค.ศ. 1853) ได้ฝึกฝนมวยไท่เก๊กกับบูอูเซียง ซึ่งเป็นน้า
ติดตามน้าชายอยู่หลายสิบปี ได้แต่งบทกลอนและบทความเกี่ยวกับมวยไท่เก๊ก หลายบทด้วยกัน
ฮักฮั้ว มีอีกชื่อว่า
ฮักอุ่ยจิง (1849-1920) เป็นชาวมณฑลห่อปัก (เหอเป่ย) เป็นคนที่มีรูปร่างองอาจสง่างาม
รักในวิทยายุทธ์ได้เป็นศิษย์ของลีเอี่ยอื๊อเรียนอยู่ 2 ปีกว่าได้หลักมาอย่างหยาบ
ๆ และได้ฝึกฝนอย่างหนักอีก 6 ปี ลีเอี่ยอื๊อเห็นถึงความมุ่งมั่นจึงถ่ายทอดวิชาให้
จากนั้นฝีมือจึงก้าวหน้าตลอดเวลา มีฝีมือที่สูงล้ำมาก
ต้นสมัยหมิงก๊ก ฮักฮั้วได้เดินทางไปปักกิ่งเพื่อเยี่ยมเพื่อนสนิทคือเอี่ยเกี่ยงโฮ้ว เกิดเจ็บป่วยขึ้นได้ซึงหลกตึ๊งใช้วิชาแพทย์รักษาจนหาย จึงได้ถ่ายทอดมวยไท่เก๊กตระกูลบู้แก่ซึงหลกตึ๊ง