เกร็ดบู๊ลิ้ม สำนักเอ๋อเหมย (ตอนที่ 4)

โดย อ.เซียวหลิบงั้ง (webmaster www.thaitaiji.com)

ตีพิมพ์ในวารสารฮวงจุ้ยกับชีวิตปีที่ 2 ฉบับที่ 16-23

(ตอนก่อน)

เอ๋อเหมยพ่าย (หง่อไบ่ไผ่) คือสำนักง้อไบ๊ที่พวกเราคุ้นเคยกันจากนิยายกำลังภายใน สำนักเอ๋อเหมย เป็นสำนักวิทยายุทธ์สำนักหนึ่งของจีน วิชามวยของสำนักนี้มีอยู่หลายตระกูลด้วยกัน ซึ่งแพร่หลายกัน อยู่ทั่วไปในแถบมณฑลเสฉวน ตั้งแต่โบราณกาลมา เอ๋อเหมย ชิงเฉิง (แชเซี้ย) หัวเอี่ยน (หั่วง้ำ) เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงของมณฑลเสฉวน ซึ่งสำนักเอ๋อเหมยมีความ ศรัทธาในวิชาบู๊ พวกพระและนักบวชจะฝึกฝนวิชาหมัดมวย ทวน ไม้พลอง ในยามที่ว่างจากการนั่ง สมาธิ และการสวดมนต์ทำวัตร ค่อยๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาจนกลายเป็นสำนักใหญ่แห่งหนึ่งในยุทธจักร สำนักเอ๋อเหมยเป็นการผสมกันระหว่างพุทธและเต๋า สำนักนี้ได้คิดค้นวิธีการฝึกฝนพลังภายใน ทั้งใน แบบเคลื่อนไหวและแบบสงบนิ่ง วิธีการฝึกนี้ต่อมาได้หลอมรวมเอาวิชาหมัดมวยและวิชาอาวุธเข้าไว้ ด้วยกัน กลายเป็นวิทยายุทธ์ของสำนักเอ๋อเหมย

เอ๋อเหมยซาน (หง่อไบ่ซัว) คือภูเขาง้อไบ๊ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตำบลเอ๋อเหมยใน มณฑลเสฉวน ภูเขานี้มี 2 ลูก และมีลักษณะโค้งอย่างกับคิ้วของหญิงสาวที่ในวิชาโหงวเฮ้งเรียก คิ้วแบบนี้ว่า คิ้วเอ่อเหมย (หง่อไบ๊) เขานี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของทั้งพุทธศาสนา และของทาง ศาสนาเต๋าในประเทศจีน ปัจจุบันนี้เขาเอ๋อเหมยจะถูกบรรจุเข้าไว้ในรายการทัวร์ไปมณฑลเสฉวน ซึ่งเป็นรายการทัวร์ยอดนิยมในขณะนี้

ภูเขาเอ๋อเหมย หรือง้อไบ๊

วิทยายุทธ์ 5 สำนักใหญ่ของเอ๋อเหมย มีชื่อเรียกการแบ่งแบบนี้ว่าอู่ฮวา (โหงวฮวย) แปลเป็นไทย ว่า ห้าบุปผา ห้าสำนักนี้กระจายออกไปตามสถานที่ต่างๆ ในมณฑลเสฉวน โดยแบ่งออกได้ดังนี้

1 หวงหลิงพ่าย (อึ่งเหล่งไผ่) เป็นที่นิยมกันในแถบเฉิงตู 2 เตี่ยนอี้พ่าย (เตียมเอ็กไผ่) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนตง 3 ชิงเฉิงพ่าย (แชเสี่ยไผ่ สำนักแชเซี้ย) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนซี 4 เถี่ยฝวอพ่าย (ทิหุกไผ่) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนเป่ย 5 ชิงหนิวพ่าย (แชหงู่ไผ่) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนตง

วิทยายุทธ์ 8 สำนักใหญ่ของเอ๋อเหมย มีชื่อเรียกการแบ่งแบบนี้ว่าปาเยี่ย (โป๊ยเฮียะ) แปลเป็นไทยว่าแปดใบไม้ ซึ่งแบ่งออกได้ดังนี้

1 เจิงเหมิน (เจ็งมึ้ง) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนซี, ชวนหนาน 2 เย่วเหมิน (หงักมึ้ง) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนตง, ชวนหนาน 3 จ้าวเหมิน (เตี่ยมึ้ง) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนหนาน 4 ตู้เหมิน (โต่วมึ้ง) เป็นที่นิยมกันในแถบชวนเป่ย, หนานชง 5 หงเหมิน (อั่งมึ้ง) เป็นที่นิยมกันทั่วไปทั้งมณฑลเสฉวน 6 ฮว่าเหมิน (ฮ่วยมึ้ง) เป็นที่นิยมกันทั่วไปทั้งมณฑลเสฉวน 7 จื้อเหมิน (หยี่มึ้ง) เป็นที่นิยมกันในแถบกว่างอัน, เยี่ยฉือ 8 ฮุ่ยเหมิน (หุ่ยมึ้ง) เป็นที่นิยมกันในมณฑลเสฉวน แถบอูซานและริมฝั่งแม่น้ำแยงซีเกียง รวมทั้งได้เผยแพร่ไปถึงหูเป่ย กุ้ยโจวด้วย

สำหรับทั้ง 8 สำนักใหญ่นี้จะเขียนถึงรายละเอียดอีกครั้ง หากมีโอกาสได้เขียนถึงมวยในหมวดหนาน เฉวียน (มวยใต้)

การฝึกพลังแบบสงบนิ่งและแบบเคลื่อนไหวของนสำนักเอ๋อเหมย สำนักเอ๋อเหมยให้ความสำคัญกับ การฝึกพลัง ทั้งแบบสงบนิ่งและแบบเคลื่อนไหว มีการฝึก 12 แบบที่เรียกว่าสือเอ้อจวง (จับหยี่จวง) อันมี เทียน (เทียง ฟ้า) ตี้ (ตี่ ดิน) จือ ซิน (ซิม ใจ) หลุง (เล้ง มังกร) เฮ่อ (เฮาะ กระเรียน) เฟิง (ฮวง ลม) หวิน (ฮุ้ง เมฆ) ต้า (ไต๋ ใหญ่) เสี่ยว (เซี่ยว เล็ก) โยว (ฮิว สงัด) หมิง (เม้ง มัว) ส่วนการ ฝึกพลังแบบสงบนิ่งมี 6 หมวดใหญ่คือ

1 หู่ปู้กง (โฮวโป่วกง) พลังพยัคฆ์ก้าว 2 จ้งฉุยกง (ตั่งตุ่ยกง) พลังหมัดหนัก 3 ซวอตี้กง (ซกตี่กง) พลังย่อพสุธา 4 เสวียนหน่างกง (หุ่ยลังกง) พลังหิ้วถุง (น่าจะหมายถึงการฝึกพลังเพื่อเก็บอัณฑะหรือการหดอัณฑะ -เซียวหลิบงั้ง) 5 จื่อเสวียกง (จีหวกกง) พลังดรรชนี 6 เนี่ยผานกง (เนียบพ่วงกง) พลังนิพพาน (คำว่าเนี่ยผานหมายถึงนิพพาน เป็นการเรียกทับศัพท์)

ในพลังทั้ง 6 หมวดนี้ มีซานสือลิ่วเทียนกัง (ซาจับหลักเทียนกัง)ในหมวดของจื่อเสวียนกง มีพลังมาก ที่สุด ซึ่งพลังนี้สามารถนำไปใช้พิชิตคู่ต่อสู้ และยังสามารถนำไปใช้ในการรักษาโรคโดยการนวดและกด จุดได้ด้วย

(ยังมีต่อ)